یادش به خیر باد! سال ۱۳۶۷ خورشیدی ؛روز های پر آشوب جنگ و شهید محمود اسدی.
چه روز تلخی بود برای ما و شیرین برای او.انگار همین دیروز بود.هنوز پیکر پاکش را به یاد دارم.اگر اشتباه نکنم دانشجوی متالوژی بود در دانشگاه تهران.شهید اسدی الفبای ویژه ای نیز اختراع کرده بود که گاهی با آن می نوشت .انسان نیک سرشت و بزرگی بود که دنیا برایش کوچک بود.شعرواره ی کوتاه زیر به یاد او گفته شد.روانش شاد و قرین رحمت الهی باد!
وقتی؛
دشمنان این کهن مرزِ پر گهر را
با دشنه ی ایمان آشنا می کردی
با عطری از شقایق های ایثار
عشق را
تجربه کردی
اینک،
با مرکب خیال به سویت
ره می سپاریم
که باید
لذت همنشینی با تو را
در افق های دور دست خاطره جست!

یک دیدگاه برای “یادی از شهید محمود اسدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *